zondag 31 oktober 2010

Droomreis: Dansen aan de Amazone

Al jaren ontleen ik veel kracht en moed aan mijn dromen. Ik heb mezelf in mijn dromen al vele orkanen, branden en overstromingen zien overleven. Mijn overleden vader sprak me bijzondere woorden toe. Alleen het wiskunde-examen waar ik veel te laat mee begin te leren hangt nog steeds boven mijn hoofd. De symboliek ervan is me ook nog niet helder.

Maar de symboliek in mijn droom van vannacht is overduidelijk.
Ik trok met een groep langs de Amazone, stroomafwaards. Aan het eind zou ik de tango dansen met mijn man Wim. Op een goed moment stapte ik alleen in een soort van kuipje en liet me met de stroom meegaan. Bloemen, insecten, de zon scheen en het was heerlijk stil. De groene krokodil keek naar me, maar liet niet eens zijn tanden zien. Nog even zwom ie achter me aan, maar ik ging sneller. Het was geen bedreiging. Ik deed mijn ogen dicht en liet me gaan. Toen kwam ik bij een stad. Ik besloot op de kant verder te gaan. Ondertussen was ik mijn pakketje met kleren verloren in het water, maar dat gaf niet.
Langs de kant kwam ik enkele reisgenoten weer tegen. We liepen door de stad. Ik vroeg me nog even af of ik me niet toch beter met de rivier kon laten meestromen. Toen zag ik een plattegrond van de loop van de rivier door de stad. Volledig gekanaliseerd, met vele vertakkingen. Veelal te smal om doorheen te komen. Bovendien stroomde het water er nauwlijks. Op veel plaatsen stond het stil. Ik besloot langs de kant verder te gaan. Op een goed moment nam ik de bus de stad uit. Toen ik uit de bus stapte merkte ik dat ik bestolen was. De documenten uit mijn tas waren weg. Ik had alleen mijn paspoort nog!! En zo ging ik verder......

Ik zoek mensen die met ons voorbij de steden (instituties) aan de rivier de tango willen dansen. Dans van passie en improvisatie. Dans je mee?

zondag 24 oktober 2010

Eerst doen, dan denken!

De Powerdag afgelopen donderdag in Maarssen was vol met 700 vrouwen en passie. Voor wie nog twijfelt aan de lol van Twitter... geef je over. Het verlengt de dag tot minstens een week,  #powerdag.
Ik begon met een workshop Power of professionals door Suzanne Unck, auteur van het boek 'Spoken bestaan'. Heerlijk mens, lekker direct en zonder flauwekul. Geen spoken dus. Niet laten leiden door gedachten,  maar door je 'weten'. Door mij gemakshalve vertaald in: 'Gewoon doen!'.
Daarna een inspirerende lezing door Annemarie van Gaal o.a. van TV programma's waarin ondernemerschap zeer rechtlijnig wordt opgekrikt. Ik vond haar eerder nogal hard, maar ben nu helemaal om. Ze is niet hard, maar direct. En eigenlijk is dat heel liefdevol. Want pappen en nathouden... daar jaag je mensen mee het moeras in en zie maar hoe je daar weer uit komt. Eén van haar lessen: Laat je niet leiden door kennis, maar doe! En verkeerde omstandigheden zijn geen excuses om iets niet te doen. Zij is een prachtig voorbeeld van hoe je je kunt laten inspireren door tegenslag.
Ik herken als maandagskind, met nog een hele week te gaan voordat het zondag is, wel wat in haar drive.

Ooit kreeg ik door een werkgever die mij 'onstuurbaar' vond een coach aangewezen. Het eerste wat ze me probeerde in te prenten was: "Eerst denken, dan doen". Nu weet ik het zeker. Mijn denken gaat in werking als ik iets ervaar naar aanleiding van wat ik doe. Dan weet ik opeens wat ik doe. En dan weet ik vaak nog lang niet alles van wat ik gedaan heb. Zo kom ik soms opeens op een geweldig idee.... blijkt dat ik dat al eerder opgeschreven heb. Geen Alzheimer, wel een handelen vanuit mijn weten wat sneller is dan mijn denken.

woensdag 20 oktober 2010

Yes!! nog meer kansen!

Ja, ik ben een onverbeterlijke optimist. Gaat de zorgvernieuwingsprijs waar ik zo op hoopte naar een student in rolstoel, maar ben ik de volgende dag toch weer helemaal blij.
Alhoewel.... eerst zie ik de volgende ochtend even niet waar ik nou eigenlijk mee bezig ben. Ik leg mijn moede hoofd op Wim's schouder en realiseer me ogenblikkelijk dat er veel meer is om voor te gaan. Ik wil tenslotte mensen die langdurig voor een ander zorgen stimuleren om ook goed voor zichzelf te zorgen.
Ik open mijn mailbox. Iemand heeft een tekst van me uit een internetdiscussie van 8 maanden (jawel) geleden geplukt en vraagt me of ze die mag gebruiken voor een interne discussie in haar ziekenhuis. Yes!! Dat wou ik toch?
Dan lees ik Skipr Daily, een nieuwsbrief voor toonzetters in de zorg. Degene die die dag het blog schrijft, constateert dat het geluid van de patient in de blogs ontbreekt. In de 'Yes!! stemming' bied ik ogenblikkelijk aan om daar voor te zorgen. De hoofdredacteur vraagt me wie ik ben en wat me beweegt en ik stuur datzelfde stukje tekst uit die internetdiscussie van even daarvoor. En ja, nu mag ik mijn kritische zorgverhalen en ervaringen kwijt tussen de zorgprominenten. Yes!!
Daarna schoof de oprichter van Coaching Nederland bij me aan tafel. Het plan voor de E-coaching voor partner- of mantelzorgers krijgt in combinatie met zijn Coaching-pro een webomgeving die helemaal past. We gaan nu samen de boer op met een pracht combinatie.
Mijn dag kon vervolgens niet meer stuk.
En dan kreeg ik maandag bericht dat ik op mag voor  de volgende ronde van de 'Case van het jaar'. De Eigen krachtcentrale en Buurtzorg zijn eervolle voorgangers. Volgende week dinsdag presentatie. Yes!!

En ja, dat heb ik nou steeds.
Gaat er ergens een deurtje dicht, gaan er vervolgens nog mooiere deurtjes weer open.
Dat geeft vertrouwen. En kracht.
Morgen naar de bijeenkomst Vrouwen en passie in Maarssen. Ik zag al meer dan 600 aanmeldingen. Zoveel vrouwenpower... ik vind dat een beetje eng. Maar wie weet. Kom op!

dinsdag 12 oktober 2010

Op naar de Nationale Zorgvernieuwingsprijs

Donderdag 14 oktober is het zover. Dan weten we of we de prijs hebben gewonnen of dat we op een andere manier de E-coaching voor partnerzorgers gaan financieren.
Vorige week verscheen een rapport van het SCP over de hulpvraag van mantelzorgers die voor hun zieke of gehandicapte partner zorgen.
Het levert een prachtige onderbouwing voor de noodzaak van het E-coaching project met een landelijk netwerk van E-coaches. Want... partnerzorgers zoeken volgens het onderzoek geen of té laat hulp voor zichzelf omdat ze bang zijn dat hulpverleners de regie overnemen. Iedereen is toch graag de baas in eigen huis?

Het mooie is dat je met de E-coach wel versterking maar geen hulpverlener in huis haalt. Bovendien volgens de gedachte: vóór partnerzorgers, dóór partnerzorgers, dus minder een bedreiging. De E-coach helpt de partnerzorger juist de eigen kracht te versterken, waardoor hij/zij beter de regie kan voeren. Met dat gevoel is het gemakkelijker om juist wel eventuele hulp te vragen of datgene te doen waar je jezelf mee helpt.
Dus.... we willen graag na 14 oktober, full swing verder aan de gang!

Een voorproefje van het delen van kennis en ervaringen van partnerzorgers is te lezen in de Linkedin groep 'Krachtige partners in zorg'. http://www.linkedin.com/groups?mostPopular=&gid=3383811